فصل سرد
شادی از میان کوچه های شهرما از میان بازی هفت سنگ بچه ها نرم و آرام چون نسیم رخت بربسته رفته است بوی یاس نسترن اقاقیا به خاطرات پیوسته است دیگر از میان کوچه های شهرما قیصر زمانه رد نمی شود عطر دل نواز وروح بخش مردانگی در فضا رها نمی شود دست نرم ونازک پیچکی رها پل نمی شود تا که خانه های مردمان شهر ما ریسمانی شود زنور,عشق و دوستی من که مادرم در میان حسرت از دست رفته ها نمانده و برای فردای کودکم هفت سنگی دگر بنا می کنم شور عشق را به پا می کنم من زعطر یاس و نسترن دوباره مست می شوم
لبخندی به پهنای صورتش به فردا هدیه می دهد سهم دستهایت در آزادی پنجره چیست؟ دستهایت برای دلتنگی پنجره قدمی برمی دارد!! یا شاید بوی دلتنگی پنجره را در هوا می پراکند شایدهم دستهایت به دلتنگی های پنجره نمی اندیشد!! پنجره به قدرت جادویی دستانت ایمان دارد آسمان آبی را به فردایش ببخش زندانی سیاهچاله های شب را فراموش کرده ام او که با قلمش شهاب سنگی را بر چهره ی سیاه شب ترسیم کرد نمی دانم قلم جادویی اش را کدام پتیاره ای شکست؟! به آسمان چشم دوخته ام فارغ از خیال زندانی سالهاست که منتظر آمدن هالی ام شاید آرزویم برآورده شود!! پری کوچک افسانه ی من نرم و آرام و غمین غصه های دل تنگش را به سکوت شب و دریای دل نی لبک می بخشد روزهای پری دریایی شده سرشار از شب و شبش سرشار از تاریکی پری از آدم ها می پرسد چیست سر مفتون در نگاه نگران مادر و صمیمیت دستان پدر چیست انسانیت ؟ مهربانی دوستی عشق پری من شاید عاشق دنیای فریبنده ی آدمها بود تا آن شب آری آن شب که ماهیگیری در میان خشم دریا گم شد او که در لحظه ی آخر زیر لب نیما را با حرارت می خواند : " ای آدمها که بر ساحل نشسته شادو خندانید یک نفر در آب دارد می سپارد جان " پری قصه ی من به اندازه ی آلام بشر غمگین است کودکی با دست های کوچکش مهربانی را میان شاخه گلی پیچیدوبه دستی سپرد تا تمام خوبی های دنیا را در جامی ارغوانی به هم بیامیزد واکسیری بسازد از انسانیت شاید انسانیت جاودانه شود کودک در انتهای کوچه مانده چشم به راه دست هایش در یخبندان دنیای سیاهی بوی گل یخ گرفته اما دست نامهربان گل را پرپرکرد وبه دنیای ساده ی کودک خندید واندیشید جاودانگی انسانیت طلسم شده نه!انسانیت طلسم شده وباز مستانه خندید . . . وکودک هنوز منتظر است
| Design By : Night Skin |
اینجا فرشته ها همه گریانند
اینجا شکوفه های گل مریم
بی قدرتر زخار بیابانند
اینجا نشسته بر سر هر راهی
دیو دروغ و ننگ و ریاکاری
درآسمان تیره نمی بینم
نوری ز صبح روشن بیداری
"فروغ فرخ زاد"
- ملکوت
- تحول خواهی
- سیبستان
- دکتر شریعتی
- طنز نوشت های یک سفیر
- خاطرات یک خداوند اسکیزوفرنی
- بارانه
- وسیله
- مسافر زمان
- مردمک
- گم شده در ترانزیت
- من هم ،یک آقازاده هستم...
- دکتر سروش
- محاوره
- هفت وادی شعر
- ابر انسان
- ققنوسی در قفس
- عباس عبدی
- خبرنامه ی دانشجویان امیرکبیر
- امروز
- خبر رسانی زنان جبهه ی ملی
- صدای پای آب
- روشنفکر
- سوپریمم های یک کراندار
- دل نوشته
- خاموشی
- یک لحظه تنهایی
- تغییر برای برابری
- نوستالژیا
- شعرهایی برای هیچ کس...
- هامون
- مسافر
- معصومه ابتکار
- عطاالله مهاجرانی
- شاعر چپ
- بنیاد حقوق بشر
- لطفا سیاسی نشه!!
- پسر شاهزاده
- راز سر به مهر
- مجمع دیوانگان
- وبلاگ بی مخاطب...
- جنبش سبز
- تاملات واپسین
- ناتور
- گاه باره سیاست
- فردا
- مرداب نامه
- بوی خاک
