هیچ وقت نمی خواستم توی وبلاگم به بحث در مورد گذشته ها بپردازم، هیچ کدوم از ماها  نمی خوایم چون فقط بحث های فرسایشی و بدون نتیجه است همه ی ما به دنبال راه گریزی از این بحث ها هستیم من این مطلب رو نوشتم تا آخرین پرده ی این فیلم باشه و به همه ی دوستانی که با موش و گربه بازی معلوم نیست می خوان به چی برسن می خوام  یا انقدر قوی باشن که حرفهاشون رو بی پرده بزنن ویا  اگر تواناییش رو ندارن بهتره این بازی رو تموم کنن.

کامنت های مهمانان ضیافت رو می خوندم :

انجمن مرد.مگه انجمن یه دفتر پرت توی یک دانشگاه ...بود که بمیره.انجمن یک اندیشه است مگه اندیشه ها می میرن؟انجمن مرده چون ما مردیم یه نگاهی به خودمون بندازیم همه از سیاهی و سردی و شب و... می گیم همه ناامید و سرخورده،مگه با اعتقاد تو ی این راه نیومدی؟مگه نمی دونستی ممکنه...

انجمن مرد و من هم مطمئنم که در مردنش سهیم بودم شاید یک سادگی اشتباه بزرگی باشه ولی من از اینکه بگم اشتباه کردم نمی ترسم همه ی ما انسانیم و جایزالخطا ولی باید بتونیم اشتباهمون رو بپذیریم و خودمون رو پشت توجیهات پنهان نکنیم

از تک تک شما می پرسم شما سهمی در مرگش نداشتید؟اگر اشتباه کردید در اعترافش صادق بودید یا خودتون رو پشت انبوهی از توجیهات قایم کردید و فکر کردید کسی متوجه ی اشتباهتون نیست

همه ازنفوذ پدران معنوی می نالیدن ولی بیشتر وقتها بهش دامن می زدن ،همه از دبیر شاکی بودن و به جای اینکه به این فضا انتقاد کنن یا سکوت می کردن یا ترجیح می دادن خودشون رو بکشن کنار

انتقادم به اونهایی که از فضا خبر داشتن و در انتخابات به بهانه های مختلف خودشون کشیدن کنار و بعد هم گفتن چه شورای مرکزی ضعیفی !چرا خودشون نیومدن توی میدون تا ببینیم چند مرده حلاجن!

خیلی اتفاقات توی این مدت افتاد سیر حوادث انقد سریع بود که شاید هنوز هم باورمون نمی شه

ولی باید باور کنیم که این اتفاقات افتاد. تا حالا از خودمون پرسیدیم به چند تا از بچه ها اعتماد داریم؟اگه اعتماد نداریم تا حالا پرسیدیم دلیلش چیه؟آیا دلایلمون منطقی و محکمه پسنده ؟اگه هست که...ولی اگه نیست بهتره یه تجدید نظری در برخوردهامون بکنیم

تا حالا از خودتون پرسیدین چقدر برای چیزی که یه روزی بهش اعتقاد داشتید مایه گذاشتید؟اصلا مایه گذاشتید؟!

آیا اون روزی که به کمکتون نیاز بوده حضور داشتید یا خودتونو پشت بهانه ها پنهان کردید؟!تا حالا به سقف هزینه ای که می خواید بدید فکر کردید؟تا حالا ترسیدید؟من این رو با شهامت می گم می ترسم ،نمی خوام هم هزینه بدم چون خونوادم همچین اجازه ای رو بهم نمی دن.خونواده ی تو چی؟تحت فشار نیستی؟به فکر آینده ات چی؟

خیلی سوال هاهست که باید در برابر وجدانمون بهش چواب بدیم به خودمون که نمی تونیم دروغ بگیم می تونیم؟!

همه ی ما مقصر بودیم حتی اون کسی که فکر می کنه هیچ تقصیری نداشت و این بقیه بودن که اشتباه کردن پس بهتره به این بازی خاتمه بدیم و از اشتباهاتمون درس بگیریم.