فکر می کنم دوم دبستان بودم وقتی اولین بار توی کتاب فارسی در مورد پاییز خوندم در مورد برگ ریزون و ...

پاییزی که همیشه پر از رنگه  زرد و قرمزو نارنجی و پر از خش خش وپر از بوی سرگیجه آور مرگ و غم مطبوعی که در لحظه لحظه اش جاریه ومن هیچ وقت هیچ کدوم رو ندیده بودم ،هیچ کدوم از رنگ های این کهکشان رنگ رو ندیده بودم و برگ ریزون و خش خش و...وهمیشه واسم مثل یه رویا بود!یه رویای پاییزی!آخه من جایی زندگی میکنم که پاییز نداره !

الان پنج ساله که پنج تا پاییز رو حس کردم همون طوری که هست و همون طوری که سالها توی رویاهام بود الان در آخرین روزهای آخرین پاییز اگه نگم دلم برای پاییزهای شاهرود تنگ می شه دروغ گفتم

در حاشیه:این عکس مربوط به یکی از روزهای پاییزامسال در شاهروده